Category: کیسې

مامونۍ حلالوينه

دا کيسه د باجوړ په ناوگۍ کې پېښه شوه او د پښتو ولسي سندرو د لارې ترې خلک خبر شول. په ناوگۍ کې د ولي محمد مشره لور مامونۍ (مېمونه) نوميده چې په ماشومتوب کې يې د خپل د تره زوې او همزولې شېر عالم سره لوبې کولې. هغه ډيره زړه وره او ښايسته وه […]

زمونږ رېډيو

په يوې وېبپاڼې مې سترگې ولگېدې چې پخواني رېډيوگانو راټولوونکو له خوا جوړ شوې و. د ځينو عکس مې وليدو نو راته خپله پخوانۍ رېديو راياده شوه. د وړوکي صندوق په شان د نسواري لرگي جوړه هغه رېډيو لکه چې د المان وه. د دې ښې لاس ته يوه برخه کې يې گول سورې و […]

د محبوبه او جلاتي کيسه

د پېښور خلکو کې د “جلاتي او محبوبه” کيسه د دېر پخوا نه خلکو کوله او هغه ځاې يې هم په نښه کړې دې چې محبوبه پکې ساتل شوې وه. د نولسمې ميلادي پېړۍ په پاې کې انگريزانو د نامتو کوشان باچا کنشکا د سټوپا لټون کوو. د زاړه ښار په منځ کې يوه لوړه […]

کورگې

د دوو کوټو دی وړوکي کور په جوړولو کی ما د خپلې سپما کړې پېسې خرڅی کړی او دوه لکه روپۍ می پور هم اخستی و. شپږ مياشتې مې کله د خښتو، کله سيمټو او کله د لرگي پسې يو خوا بل خوا وځغلېدم. اخر چې د کوڅې دروازه يې ورته ولگوله او په نل […]

د شيربانو او يوسف خان اصل کيسه

د تورلنډۍ يوسف خان د محمود خان زوې. دا څرگنده نه ده چې د ده څومره خوېندې وې خو ورور يې نه و. يوسف لا ځلموټې و چې پلار يې مړ شو. دوي ښې زمکې لرلې چې تربورانو سره يې شريکې وې. د سيمې د نورو ځوانانو په شان دوي به هم ښکار ته د […]

بې کچه مينه

هر څوک چې له حج يا عمرې راگرځي نو خرما او تسپې ارو مرو سوغات راوړي. څو کلونه وشول، چې زه دا تسپې راټولووم او دانو ته يې گورم. لکه د رنگا رنگ گلونو امېل ښکاري. د شيشې، لرگي اود پلاسټيک جوړ دا شنې، فېروزي، گلابي، ژيړې، سپينې، تورې، نسواري، نقرۍ او د بادامي رنگونو […]

د لرگي کشتۍ

زمونږ کور يو وخت د سيند پر غاړه و او په تېرو څو کالو کې رانه ليرې شوې دې. زمونږ مشرانو به کشتۍ چلولې او د سوونو کا راهيسی ماڼگو له دی سينده خلک پوری راپوری وړي. ما سبق وېلې دې او د تېر يو کال نه کله يو او کله بل اېن – جې […]

زال او رودابه

يو وخت د کابل باچا مهراب نومېدو چې د ضحاک نمسې و. ده د سيستان والي ” سام ” ته باج ورکوو چې د منوچهر باچا له خوا هلته حاکم و. د څه مودې راهيسې ” منوچهر” ورته امر کړې و چې د کابل صوبه دې هم د ده په سلطنت کې شامل کړې شي. […]

انځورگره

فوزيه ډېره ناهيلې وه…د خپل کور نه…ماشومانو نه او د مشين غوندې خپل ژوند نه چې نه يې څرخوونکې او نه چلوونکې يې ليدلې شو. د ځان په شان نورو ښځو نه يې پوښتنې کولې او ټولو ورته ويل چې د کور د ښځو ژوند هم داسې وي. د هغې لپاره دا د منلو نه […]

خوشاله شهزاده

دښارپه منځ کې په لوړې مينارې د يو شهزاده مجسمه ولاړه وه. خلکود مينې نه ورته خوشاله شهزاده وېل. مجسمه په طلاي پترو پوښلې، سترگوکې يې نيلم اود تورې په لاستي يوغټ او تک سور ياقوت خښ و. هرڅوک چې د مينارې څنگ نه تېريدل نو يوه شېبه مجسمې ته به يې وکتل، ددې ښايست […]