Category: کیسې

د فونيشيا شهزادګۍ

په ۱۸۴۵ ق م کې د لبنان د صور(تاير) په ښار کې اوسېدونکي فونيشيان ( په عربي کې فونيقي) نومېدل. د دې باچا مړ شو نو زوې يې ماشوم و او اميرانو يې فېصله وکړه چې د هغې لور شهزادګۍ ډايډو به د خپل ورور د سرپرست په توګه حکومت کوي. شهزادګۍ ډايډو د روم […]

ملي ورځ

خلک په دې لوې تالار کې کښېناستل نو يو سړي خپله غاړه تازه کړه او د دېرشو کسانو خبرې بندې شوې. وياند د غونډې هدف بيان کړو چې راتلونکې اوونۍ د ملي ورځ د نمانځنې لپاره بايد يو پروگرام ترتيب کړي. هغه يو سپين ږيري ته اشاره وکړه چې د ډېر وخت نه په يو […]

سنبل

زه ډيره په مينه د دې پالنه کوم، کله چي يې را واخلم، نو زړه می له مينې ډک شي. يوه نشه غوندې احساس کړم. دا به کله لوي شي؟ دغه پوښتنه پخپله ځوابوم، بس لږ وخت پاتې دی. زه کلېنډر گورم بيا بهر اسمان ته نظر کړم. هوا اوس هم سړه ده، اسمان له […]

روپ متي او باز بهادر

په څوارلسمې ميلادي پېړۍ کې د افغانستان د غور د واکمنو يو مهم مرکز د هند ” مالوه” سيمه وه. دلاور خان په مالوه کې د غوريانو له خوا حاکم ټاکل شوې و او په ۱۳۹۲ م کې يې د ډېلي نه خپلواکي واخيسته. خو تر لسو کالو هغه شاهي نشان او تاج او تخت […]

يوه کيسه او دوه زمانې

۱۹۱۳ ميلادي کال يو سوداگر د خپلو ټوپيو ( خوليو) پنډ په سر اوچت کړې د خپل کلي نه د ښار منډۍ ته روان و. په لاره يو ځنگل نه تيرېدو او د دمې لپاره يې خپل پنډ پر زمکه کېښودو، د يوې ونې سره يې ډډه ولگوله او د خپلې بتکې نه يې اوبه […]

د عبد الرحمان او د مجنون کيسه

د باړې سيند پر غاړه د ” بادر کلي” پروفېسر خواجه سايل يو وړوکې کتابتون لري. په دې کې څو خطي نسخې هم شته چې يوه يې ” تذکرته العاشقين” نومېږي. په دې کې د عبد الرحمان او د مجنون د مينې کيسه ښاغلي سايل د يوې وړې رسالې په بڼه چاپ کړې ده او […]

اخترې

د وړوکي اختر ورځ وه. د ښار په لوې عيدگاه کی لمونځ خلاص شو نو يو ډېر شته من سړې راپاڅيدو او خلکو سره يې د اختر مبارکي او روغبړ پېل کړل. د عيد گاه نه بهر څو غريبان هم ولاړ و او يو نيم کس به ورته د سرساې ( فطرانې) پېسې په پټه […]

مامونۍ حلالوينه

دا کيسه د باجوړ په ناوگۍ کې پېښه شوه او د پښتو ولسي سندرو د لارې ترې خلک خبر شول. په ناوگۍ کې د ولي محمد مشره لور مامونۍ (مېمونه) نوميده چې په ماشومتوب کې يې د خپل د تره زوې او همزولې شېر عالم سره لوبې کولې. هغه ډيره زړه وره او ښايسته وه […]

زمونږ رېډيو

په يوې وېبپاڼې مې سترگې ولگېدې چې پخواني رېډيوگانو راټولوونکو له خوا جوړ شوې و. د ځينو عکس مې وليدو نو راته خپله پخوانۍ رېديو راياده شوه. د وړوکي صندوق په شان د نسواري لرگي جوړه هغه رېډيو لکه چې د المان وه. د دې ښې لاس ته يوه برخه کې يې گول سورې و […]

د محبوبه او جلاتي کيسه

د پېښور خلکو کې د “جلاتي او محبوبه” کيسه د دېر پخوا نه خلکو کوله او هغه ځاې يې هم په نښه کړې دې چې محبوبه پکې ساتل شوې وه. د نولسمې ميلادي پېړۍ په پاې کې انگريزانو د نامتو کوشان باچا کنشکا د سټوپا لټون کوو. د زاړه ښار په منځ کې يوه لوړه […]